Wielu fanów horroru, którzy od dawna interesują się gatunkiem ma zapewne podstawowe pojęcie o kinie grozy z Japonii, Tajlandii, Hong Kongu czy Korei Południowej. Horror malajski jest jednak tak słabo znany, że warto w kilkunastu zdaniach przybliżyć jego historię. Okazja ku temu jest przednia, bowiem piszący te słowa właśnie po raz trzeci przebywa w Malezji. Oprócz zajadania się tutejszymi potrawami (kuchnia malajska to przede wszystkim mięsa przyprawione na ostro plus nieodzowny ryż), smakowania miejscowego piwa i podziwiania azjatyckich piękności (Chinki to jedne z najbardziej urokliwych kobiet na świecie), postanowiłem w paru sentencjach opisać wam malezyjski horror. Oto kilka uwag na jego temat.

Pierwszym horrorem wyprodukowanym w Malezji był "Pontianak" z 1957 roku. Niestety wszelkie jego kopie uległy zniszczeniu, pozostało po nim jedynie kilka unikatowych zdjęć przechowywanych w Cathay Organisation Archival Library w Kuala Lumpur. Według legendy słowo 'pontianak' oznacza kobietę, która zmarła w czasie porodu, chociaż fabuła pierwszgo malajskiego filmu grozy była nieco odmienna.

Aktorka Maria Menado tak przypomina sobie treść opowieści: "Jako dziecko Chomel została pozostawiona bez opieki w dżungli. Odnajduje ją dobroduszny starzec i przygarnia dziewczynkę do siebie. Od tej chwili razem zamieszkują w jego ubogiej chatce. Chomel dorasta i rozwija się w koszmarnie brzydką, złośliwą kobietę, naznaczoną oraz prześladowaną przez mieszkańców wioski. Starzec pisze wiele książek, uprzedza jednak Chomel, aby z chwilą jego śmierci spaliła wszystko to, co do niego należy, w tym magiczne księgi.

Chomel pieczołowicie wypełnia instrukcje swego adaptowanego ojca. W trakcie spalania jego rzeczy natyka się na zapiski, w których zawarty jest sekret pozostawania wiecznie piękną. Postępując zgodnie z zawartymi w nich wskazówkami, Chomel wytwarza eliksir, po czym wypija go w czasie pełni księżyca. Po jego spożyciu zasypia i budzi się pod postacią pięknej kobiety. Owa transformacja przebiega jednak pod jednym warunkiem: Chomel nigdy, przenigdy nie może pić krwi.

Później zostaje oczarowana przez syna penghulu i staje się jego żoną. Pewnego dnia w ogrodzie jadowity wąż gryzie jej męża w nogę. Chomel chce wezwać pomoc, ale małżonek proponuje ukochanej, aby wyssała zatrutą krew. Kobieta zabiera się do tego i szybko przemienia się w spragnionego posoki wampira, po czym wysysa całkowicie jego krew. Po zabiciu swego wybranka znika w dżungli.

Od tego momentu Chomel staje się 'pontianakiem', który przychodzi po zmroku. Każdej nocy odwiedza swoją córkę i przynosi jej owoce z dżungli. Sieje też terror we wsi, uwodząc mężczyzn i ich zabijając."

Tak pokrótce przedstawia zarys fabuły pierwszego malezyjskiego filmu grozy. "Pontianak" okazał się na tyle popularnym horrorem, że w samych latach 50-tych i później nakręcono jeszcze osiem filmów cyklu. Cathay Keris było pierwszą wytwórnią, która zaczęła produkować horrory z tej serii. Były to kolejno "Pontianak", "Dendam Pontianak" i "Sumpah Pontianak". We wszystkich trzech w roli tytułowej występowała Maria Menado, a wyreżyserował je B.N. Rao. Sukces tych filmów skłonił braci Shaw do założenia swego własnego studia Malay Film Production i stworzenia kolejnego wampirycznego cyklu, który zapoczątkował "Anak Pontianak" z 1958 roku.

Nawet gdy Maria skończyła grać w filmach w 1962 roku, Cathay Keris nadal kontynuowało produkcję serii horrorów o Pontianaku. W 1963 zrealizowano "Pontianak Kembali", a rok później "Pontianak Gua Musang". W obu występowały już mniej znane aktorki, przy czym ten drugi film ponownie wyreżyserował B.N. Rao. W 1965 roku bracia Shaw wyprodukowali "Pusaka Pontianak", a w 1975 nakręcono parodię pod tytułem "Pontianak". Była to kooprodukcja Hamida Bonda i Kobe Trading Company.

Inną popularną wampiryczną serią w latach 50-tych były filmy grozy o wampirze nazywanym "orang minyak". Cathay Keris wyprodukowała cały szereg tych horrorów, w których główną rolę odtwarzał S. Romai Noor, a reżyserował je Datuk L. Krishnan. "Sumpah Orang Minyak" zrealizowany przez P. Ramlee otrzymał w 1958 roku nagrodę za najlepsze czarno-białe zdjęcia na V Festialu Filmu Azjatyckiego w Manili.

Z kolei w 2004 roku Maya Karin, grająca wampira w najnowszym odcinku serii "Pontianak Harum Sundal Malam", została uhonorowana nagrodą dla najlepszej aktorki na 49 Festiwalu Filmu Pacyfiku, który odbył się w Japonii.

Autor: Embalmer