Living Skeleton, The

Yūrei – japońskie zjawy nie mogące zaznać spokoju po śmierci. Według wierzeń mieszkańcόw Kraju Kwitnącej Wiśni każda osoba posiada duszę (reikon); kiedy umiera, dusza oddziela się od ciała i trafia do czyśćca, gdzie oczekuje na stosowny pogrzeb oraz odprawienie odpowiednich rytuałόw post-funeralnych. Jeśli wszystko odbędzie się poprawnie, reikon ochrania rodzinę z ktόrej się wywodzi i powraca corocznie w trakcie sierpniowego festiwalu Obon, by podziękować żywym. Natomiast jeżeli danego człowieka spotka nagła śmierć na skutek morderstwa czy samobόjstwa i nie zostaną odprawione wskazane obrządki, reikon przeobraża się w yūrei. Od momentu premiery "Ringu" Hideo Nakaty japoński horror zaroił się od odzianych w biel kobiecych zjaw z długimi kruczoczarnymi włosami okalającymi twarz. Swego czasu niezmiernie popularny J-Horror przestał mnie interesować dawno temu, bo ile można grzęznąć w tym samym mule? Rok 1968 był dla japońskich ghost stories nader płodny: powstały "The Bride from Hell" Satsuo Yamamoto, "Ghost of the Snow Girl Prostitute" Tokuzo Tanaki, "Curse of the Blood" Kazuo Hase i wreszcie "The Living Skeleton" Hiroshi Matsuno – deliryczny horror, ktόry śmiało można nazwać prekursorem "The Fog" (1980) Johna Carpentera.

"Kyuketsu Dokuro Sen" to opowieść o nawiedzonym statku, na ktόrym bieleją szkielety zamordowanych przez piratόw pasażerόw. Podobnie jak w "Ghost Ship" film otwiera scena masakry gości na pokładzie. Dziesiątki ludzi ginie od kul wystrzelonych przez morskich rabusiόw. Od tamtej pory statek-widmo nawiedza mieszkańcόw położonej na wybrzeżu malutkiej wioski. Jego pojawieniu się towarzyszy nadwodny obłok gęstej jak mleko mgły... Odprawiający pogrzeby na lądzie ksiądz skrywa złowieszczy sekret (tak jak Hal Holbrook we "Mgle"), a sprawcy pirackiej rzezi drżą z przerażenia, kiedy na ich oczach materializuje się zjawa kobiety domagając się zemsty za wyrządzone zło. Para zakochanych nurkόw natrafia na splecione łańcuchami szkielety w głębinach...

Można by więc zażartować, że "The Living Skeleton" aka "Bloodsucking Skeleton Ship" (bardziej poprawny tytuł) to japońska "Mgła" zrealizowana wtedy, gdy Carpenter kręcił dopiero swe pierwsze filmiki krόtkometrażowe. Podobieństwa są chwilami uderzające: widmowy frachtowiec na morzu otoczony wianuszkiem mgły, ucieczka schodami latarni morskiej na dach i czyhająca na gόrze śmierć itd. Ale to nie wszystko. Na wielbicieli horroru czekają m.in. dwie subtelne sceny nekrofilii, tandetnie wykonane nietoperze sterowane drucikami, uroczy miniaturowy model nawiedzonej łajby oraz scena zgonu pod prysznicem stanowiąca ukłon w kierunku "Psychozy" Alfreda Hitchcocka. Wszystko to okraszone soundtrackiem, w ktόrym pobrzmiewają dźwięki harmonijki rodem z najsłynniejszych spaghetti westernόw Sergio Leone. Do tego anielska poławiaczka pereł z bondowskiego "You Only Live Twice", Kikko Matsuoka, w podwόjnej roli Saiko i jej zamordowanej starszej siostry, tudzież zjawy z długimi czarnymi włosami. Wcielający się w postać kapłana Masumi Okada zmarł 29 maja 2006 roku w Tokio – rola w "Izo" była jedną z jego ostatnich prac aktorskich.

Japoński czarnobiały horror lat 60-tych nadal pozostaje zjawiskiem praktycznie niezbadanym, jeśli chodzi o całkształt gatunku. Gotyckie horrory Hajime Sato ("The Ghost of the Hunchback" z 1965 roku) inspirowane były wczesną twόrczością włoskich mistrzόw grozy takich jak Mario Bava. Zwiastująca nadejście śmierci mgła nad Antonio Bay może więc mieć japońskie korzenie, ale to dosyć śmiała hipoteza. Dodać warto, iż "The Fog" przypomina jeszcze hiszpański "Horror of the Zombies" (1974) i austriacki "Dark Echo" (1977) - nadal wszakże pozostaje jednym z najlepszych dreszczowcόw w historii kina grozy. I nie ma o czym dyskutować!

Ocena: 4+/6

Autor: Embalmer