Terrifying Girls' High School: Lynch Law Classroom

Wytwórnia Toei jest jednym z najważniejszych producentów filmów z gatunku pinku eiga, od lat 70-tych konkurującym o palmę pierwszeństwa z legendarną wytwórnią Nikkatsu. Właśnie w latach siedemdziesiątych, rozpoczynając produkcję serii filmów o przywódczyniach gangów, Toei wypracowało charakterystyczny styl swoich pinku, który z czasem przeistoczył się w podgatunek określany jako "pinky violence". Charakterystyczną cechą filmów pinky violence było wyście poza konwencję filmu erotycznego i wprowadzenie do fabuły dużej ilości elementów kina akcji wraz z dużą dawką przemocy o pozaseksualnym charakterze. Filmy te bardzo często nawiązują do tematyki zorganizowanej przestępczości, co zbliża je do nurtu yakuza eiga. Pinky violence cieszyło się w latach siedemdziesiątych ogromną popularnością i do dnia dzisiejszego wywiera zauważalny wpływ na twórców z całego świata (tu wskazać należy w szczególności Quentina Tarantino, który pełnymi garściami czerpie z tej estetyki).

Przykładem filmu tego typu filmu jest "Terrifying Girls' High School: Lynch Law Classroom", którego reżyserem jest Suzuki Norifumi, jeden z najważniejszych twórców pinku z wytwórni Toei, u nas znany głównie ze swoich późniejszych dzieł, takich jak "Beautiful Girl Hunter" (1979) czy "School of the Holy Beast" (1979). "Lynch Law Classroom" jest częścią cyklu "Terrifying Girls' High School", stworzonego dla Toei przez trzech różnych reżyserów, na który składają się ponadto: "Women’s Violent Classroom", "Delinquent Convulsion Group" i "Animal Courage". Suzuki Norifumi wyreżyserował tejże serii również "Women's Violent Classroom"(1972).

Fabuła "Terrifying Girls' High School: Lynch Law Classroom" w umiejętny sposób łączy w sobie elementy kina akcji, brutalnego pinku, zjadliwej krytyki społecznej a nawet szczyptę komedii. Bohaterkami filmu są trzy dziewczyny, z których jedna, Noriko, jest szefową gangu (stąd "Lynch Law Classroom" zaliczane jest do nieformalnego cyklu poświęconych yakuzie filmów Norifumi’ego "Boss saga"). Za rozliczne przewinienia dziewczyny trafiają do "Szkoły Nadziei". Jedna z nich, Noriko, "Szkoła Nadziei" założona i nadzorowana jest przez tradycjonalistycznego polityka Shigeru Sato. Zadaniem ośrodka jest przekształcanie zdemoralizowanych młodych dziewczyn w posłuszne żony i mądre, porządne kobiety. Szczytne hasła szybko okazują się jedynie fasadą dla ogniska korupcji. W rzeczywistości Shigeru Sato w cyniczny sposób wykorzystuje seksualnie wybrane przez siebie uczennice. W procederze tym pomaga mu wicedyrektor Ishihara, który utrzymuje w szkole żelazną dyscyplinę za pomocą tzw. "Komitetu dyscyplinarnego". Jest to grupa wybranych uczennic, które za pomocą brutalnej przemocy, tortur i poniżania zmuszają pozostałe dziewczęta do posłuszeństwa. Wszelkie afery związane ze szkolą są tuszowane przez lokalnego szefa policji, który wraz z grupą kilku innych lokalnych vipów związany jest układem z Sato i Ishihara. Sytuacja taka trwa do chwili, kiedy do szkoły przybywa Noriko i dowiaduje się, że "Komiet" zamordował wcześniej jej przyjaciółkę Michyo. Zaprzysięga zemstę, a kilkoro z uczennic postanawia jej pomoc. Z pomocą przychodzi także reporter-szantażysta oraz, paradoksalnie, grana przez Reiko Ike przywódczyni konkurencyjnego gangu, która przybyła do szkoły, aby wyzwać Noriko na honorowy pojedynek.

Film jest naprawdę dobrym kawałkiem pinku eiga. Norifumi Suzuki jest sprawnym rzemieślnikiem, dzięki czemu płynnie prowadzi fabułę, nie dopuszczając do jakichkolwiek dłużyzn. Na szczególną pochwałę zasługują piękne zdjęcia. Osiągają one chwilami, dzięki umiejętnemu wykorzystaniu koloru, naprawdę wysoki poziom, w scenie orgii ocierając się nieomal o "Suspirię". Obsada jest znakomicie dobrana, w szczególności dotyczy to aktorek. W rolach głównych wystąpiły Miki Sugimoto i Reiko Ike, zaprawione w tego typu produkcjach. Łączenie wielu konwencji dało naprawdę ciekawy efekt. Słusznie podkreśla się czasem, że jest to znakomity film na początek przygody z pinku eiga.

Pomimo dużej roli elementów kina akcji, a nawet komedii, "Terrifying Girls' High School: Lynch Law Classroom" zawiera solidną dawkę seksualnej przemocy. Sceny tortur, pomimo iż ukazane bez drastycznych szczegółów, są sugestywne i bardzo urozmaicone. Mamy do czynienia miedzy innymi z upuszczaniem krwi, gwałtem za pomocą podłączonej do prądu żarówki czy rażeniem prądem narządów płciowych. Nadto nie mogło się obyć bez dużej ilości golizny, scen lesbijskiego seksu między uczennicami i sporej dawki mizoginizmu.

Mimo, iż jest to film znacznie lżejszy od np. "Beautiful Girl Hunter", kilka elementów zostało potraktowane naprawdę serio, zwłaszcza samobójstwo pilnej uczennicy, spowodowane zgwałceniem przez dyrektora szkoły, w którego dobre intencje naprawdę szczerze wierzyła. Jest to najmocniejszy chyba akcent pojawiającej się w "Terrifying Girls' High School: Lynch Law Classroom" krytyki obłudy i hipokryzji ludzi pragnących uchodzić za autorytety moralne.

Reasumując "Terrifying Girls' High School: Lynch Law Classroom" to nie tylko inteligentne, ale i znakomicie zrealizowane pinku eiga, które gorąco wszystkim polecam

Ocena: 5/6

Autor: Raziel